pap ik mis je nog iedere dag maar soms zijn er van die dagen dat ik het extra zwaar heb.zoals deze week....
zowiezo met dit zonnige weer,jij was echt een zonaanbidder en daar kon je dan heerlijk van genieten!

maar waar ik de laatste dagen ook ineens zoveel mee bezig ben is dat ik je op de bank zie liggen,zo even na het werk of gewoon tussendoor.
je ligt dan op je rug armen over elkaar en kijkt zo af en toe door 1 oog en houdt dan alles mee in de gaten.
en dan zie ik de manier hoe je opstaat.
je gaat zitten,hoest een keer,pakt je schoenen onder tafel vandaan,doet ze aan,staat op en trekt op een bepaalde manier je broek even op.....
het zijn van die simpele dingen,maar jij had altijd je vaste sleur,zelfs hoe je van de bank opstond....
waarom ik er zo mee bezig ben weet ik niet maar dit beeld schiet de laatste dagen steeds door mn hoofd.
of zoals je dan een sigaartje pakte,en in de ridderstraat de honden nog uit moest laten,eerst nog een engelsdropje mee,2 voor jezelf,dan nog 1 voor de honden en dan jij zelf nog.....
als ik nachtdienst had liepen we samen naar st-jozefzorg en bracht je me weg.
was gezellig.

en zo zijn er tig herinneringen die altijd met me meegaan.....
maar ook zo moeilijk is omdat het alleen nog maar herinneringen zijn,er zullen er NOOIT meer bijkomen.

voor mijn gevoel weet je dat ik nu zwanger ben en wie weet heb je er zelfs wat in kunnen sturen,maar wat is het pijnlijk en oneerlijk dat je het hier niet meer mee mag maken!
maar de gedachte dat je toch alles meekrijgt maakt me sterk!!!
en dat wondertje heeft 2 super beschermengelen!!!

BEDANKT PAP.

xxx van mij en ???

yvonne

Gisteren je verjaardag, jaren niet gevierd omdat jullie dan op vakantie waren en dat was toen gewoon en nu een gemis.
Dit laat weer zien dat alles zo gewoon is als het er is , en we dan vaak aan dingen voorbij gaan.
En als het er dan niet meer is, dan is het gemis enorm.
Want dat is wat we doen je enorm missen, maar vergeten nooit.
We praten vaak samen over je, je opmerkingen, je droge humor,, super,, en ik moet zeggen we lachen nog vaak om je we herhalen je opmerkingen.
En dan zeggen we dit zou een opmerking van Ad kunnen zijn.
Of van Ome Ad zou dat zo zeggen.
Dus lieve Ad wij vergeten je nooit wij blijven over je praten en lachen om je bijzondere opmerkingen.
En ik weet zeker dat je dat ook graag zou willen, zo blijf je altijd bij ons, en dat is ook wat we graag willen.

liefs Monique x

Monique

Vandaag zaten wij samen aan tafel en we deelde wat herinneringen aan Ad.
Alweer een jaar geleden dat Ad is overleden,ongelooflijk
Al pratend kwamen we er achter dat wij allemaal op onze eigen manier bezig zijn met hem, en hoe we hem missen.
Voor Mike een super peet oom, voor hem ongelooflijk dat hij alweer een jaar geleden is overleden.
Voor Nick ongelooflijk dat ik hem nooit meer zie en ik heb de laatste dagen erg veel aan hem gedacht.
Voor Chris een super zwager.
Voor Monique een enorm gemis, zijn humor en gewoon de manier van omgang,als wij samen zijn is het nooit meer compleet.
lieve Ad wij denken nog heel vaak aan jou en ieder op zijn eigen manier.
Heel veel liefs we vergeten je nooit.
Mike -Nick- Chris en Monique
xxxx

monique

Pasen 2009 zou voor iedereen een mooi weekend gaan worden. Voor ons werd het een zwarte Pasen. 2e Paasdag, 's morgens om 05.10 uur is onze Ad overleden. Ofschoon we allemaal wisten dat dit moment ooit zou komen, was het toch een zeer onaangename verrassing en die heeft ons sprakeloos gemaakt. Nog een laatste opname in het ziekenhuis heeft het slopende effect van zijn ziekte niet kunnen stoppen.
In oktober, tijdens een feestje bij ons thuis, merkten we voor het eerst dat er iets aan de hand was. Onze Ad was erg stil, kon weinig eten verdragen en een bezoek aan het ziekenhuis voor onderzoek was al besproken.
Nog geen half jaar later staan wij hier bijeen om afscheid te nemen van onze Ad. Wie had dat kunnen denken.
Dat onze Ad een muziekmens was en hij ook vele mensen heeft geholpen bij interieurinrichtingen, is genoegzaam bekend en besproken. Zijn vakmanschap en vooral zijn grote nauwkeurigheid was voor ons aanleiding om de bouwcoördinatie van ons nieuw appartement aan hem toe te vertrouwen. Dit, terwijl wij zelf op vakantie gingen buiten Europa.
Alles had ik voorbereid: planning - en afspraken gemaakt, dus veel werk zou het niet zijn.
Het tegendeel bleek echter waar. Alles wat gepland was, moest anders, afspraken werden niet nagekomen enz.enz. Dankzij de rustige aanpak van one Ad is het via deze chaos een prachtig appartement geworden. De veranderingen die hij heeft goedgevonden, zonder ons vooraf te kunnen inlichten, zijn een grote verbetering gebleken. Dit typeert onze Ad. Niet veel zeggen, wel veel doen met overtuiging en vooral positief kritisch op alles.
Wat is het dan anders als je zo'n actieve broer en zorgzaam mens zo ziet veranderen.
Ondanks een technisch geslaagde operatie had hij nauwelijks mogelijkheden om goed te eten en daardoor vloeide de krachten uit hem weg.
Alleen hij wist en voelde, dat alle goede bedoelingen, die Résy - de kinderen en anderen hem gaven, niet tot herstel zou leiden. Hij sprak er niet over en verwerkte dit gevoel zelf.Zijn huisarts, dr. Sebregts, heeft hem intens met zijn begeleiding beziggehouden en was een grote steun voor onze Ad, maar ook voor Résy en de kinderen.
Wij zullen, als directe familie, onze Ad altijd in onze aanwezigheid houden. Hij is een van ons en hij blijft een van ons.
Résy en de kinderen wensen wij veel sterkte, niet alleen nu, maar vooral op die moeilijke momenten, die nog gaan komen. Wij zijn er voor jullie.
Ad, bedankt voor alle mooie momenten die we samen in al die jaren hadden. Als jij ziet dat wij onmogelijke capriolen willen uithalen, help ons dan een handje van bovenuit. Jouw hulp kunnen we altijd gebruiken.

Résy namens Frans van Dommelen

Ook Sanne is Opa Jao niet vergeten. Hij was hier wel erg bang voor, maar opa............... als je dit zou kunnen lezen. Vaak als het donker is denkt Sanne aan opa, want die sterretjes zijn erg interessant. Dan vraagt ze": "Welk sterretje is opa?" Maar ook bij allerdaagse dingetjes is ze in gedachten bezig met haar opa. Zo kreeg Tijs een leuk spencertje als geboortecadeau. Wat zegt Sanne? "He zo'n trui heeft opa Jao ook!" En als ze foto's ziet komen er weer herinneringen naar boven. Zo ook toen ik haar het fotoboek liet zien van onze trip naar Disneyland Parijs, voor haar 4e verjaardag!!

Ingeborg

Het is 31 jaar geleden, 1979, dat ik (aangestoken door mijn broer) bij de fanfare ging. Prins Willem Alexander, in hun opvallende groene jasjes. Ik begon met de cornet, daarna trompet, en daarna mijn grote liefde, de bariton/tuba. Na een tijdje kwam Ad ons groepje versterken. Een muzikant in hart en nieren, en samen toeterden we erop los. Een hele leuke tijd met dierbare herinneringen. De optochten in Tilburg, de concoursen, waar we ook shows gingen lopen. Dit had heel wat voeten in de aarde, wat een gestuntel voor we allemaal de weg wisten, maar het resultaat mocht er zijn. En de vele reizen naar Frankrijk. 's Morgens om 6 uur vertrekken met de bus, kijken wie het eerste blikje bier open trok. 's Avonds moe en voldaan met zijn allen luid zingend in de bus weer terug. Het waren mooie tijden en denk er vaak met veel plezier aan terug.
Ad, dank je wel dat ik je blaas-maatje mocht zijn!!

Hella

wat een heerlijke verhalen om te lezen,
zo hoor je nog eens wat van vroeger,super!!

dat er maar vele mooie herinneringen mogen volgen.

bedankt t monique en t marian.


liefs yvonne

yvonne

Ad en super zwager, een man om van te houden en dat heb ik ook altijd gedaan.
Ik was nog jong toen Ad al bij ons over de vloer kwam als vriendje van ons Resy.
De herinnering die voor mij daar aan vast hangt is dat hij altijd zo lekker rook.
Heerlijk , zijn geurtje was toen Boldon.
Ik bleef altijd bij hem in de buurt,( ik was ook nog maar een jaar of 10)en ik denk dat hij daar op een gegeven moment genoeg van had en voor mij een flesje mee nam.
Hij zei,, zo nu kun je altijd even aan het flesje ruiken.
Ik helemaal blij en hij blij dat hij van mij af was denk ik , nooit uit gesproken want Ad was een man van weinig woorden en zeker niet als hij dacht dat hij met woorden iemand zou kwetsen.
Ook zijn humor was geweldig en die mis ik nog steeds als we allemaal samen zijn.
Nee voor mij is het nooit meer zoals het was als we bij elkaar zijn.
Die nuchtere opmerkingen zo tussen door geweldig, dan kwam ik niet meer bij.
Ook elke zondag middag samen bij ons moeder op bezoek, pilsje- sigaartje- lekker kletsen ( meestal over de muziek) gewoon gezellig.
Alles is zo anders geworden het afgelopen jaar!!!!!

Lieve Ad ik zal je nooit vergeten maar wel enorm missen.
liefs
Monique xxxx

monique

ons ad..........is er niet meer....,we missen hem overal bij,
hij was altijd druk met zijn werk , nam nooit een vrije dag, en toen de vut in.....en al zijn vrije tijd samen met resy in de muziek, helaas....... nooooooooooooit meer muziek van en voor ons ad.....maar wel in mijn gedachten, als ik de muziek draai van ons ad, hoor ik hem spelen....
en dan de herinneringen als broertje....kreeg ik een keertje een gebraden haan langs mijn kop geslingerd uiteen gespat in de keuken tegen de tegels ( hij was boos )dat vergeet ik nooit meer,en dan samen op de brommert naar scherpenheuvel, en i.p.v naar de processie te gaan lagen wij met onze vrijers in de korenvelden ,...... en in de rij staan voor de poort om te gaan dansen bij de kwj om 20.00 in de avond en om 11.30 weer thuis te moeten zijn ... , allemaal herinneringen enik ben HEEL blij dat ik nog een fijn weekend met ons ad en resy heb gehad in duitsland AD BEDANKT , ik mis je

liefs x x x

marian